Actief dagje....

Een aantal weken geleden ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer wezen zwemmen. Dat beviel zo goed dat ik gelijk maar een 12 badenkaart heb gekocht. Helaas werd ik na 1 keer "ongie" en heb ik dus een tijdje niet kunnen zwemmen. Vind dat een ramp...al dat gehannes met een TAMPON enz......nee niks voor mij!
Vanmorgen heb ik de draad weer opgepakt en ben ik baantjes gaan trekken. Ik had mijn fototoestel meegenomen, want ik wil graag een 'gewone' LO gaan maken over "1 week uit mijn leven!" Dus tja, dan moet de camera mee.

Na het zwemmen ben ik gelijk boodschappen gaan doen, en JA ook mijn volle boodschappenkarretje staat nu voor altijd op de gevoelige plaat,haha! Twee meter bij mij vandaan stond een auto half op de stoep geparkeerd, die man zat op zijn vrouw te wachten terwijl ik dus een foto aan het maken was van mij volle kar!! Ik zag hem kijken,maar hij zei niks....hij zal wel gedacht hebben: "Dat wijf is niet goed bij haar hoofd!" En misschien heeft hij ook wel gelijk, maar ja Scrapbooken zonder foto's, dat wordt hem natuurlijk niet. Heb dan ook maar besloten me niet druk te maken om wat andere denken van mijn gekke ideetjes, haha.

's Middags ben ik een stuk wezen fietsen langs de 'Waterweg' met Lexya! Heerlijk vind ze dat.
Onderweg mag ze dan lekker even zwemmen/pootje baden, en dan weer terug naar huis.
Op de terugweg kwam "de Crigee", schip van mijn 'Zussie', ons nog tegemoet varen. Dat was wel heel toevallig dat ze op dat moment langs kwamen varen. Ik had mijn mobiel bij, dus heb ze gelijk gebeld en zo konden we toch nog even zwaaien naar elkaar!!
Al met al een actief dagje voor mijn doen.....en ik moet zeggen, het is me prima bevallen!

Verder heb ik vandaag geen plannen. Ben alleen thuis met eten vanavond. Dennis moet overwerken, dus eet op de zaak. Misschien dat ik vanavond maar eens met mijn neus in een boek duik. Ben gek op waargebeurde verhalen, en laat er nu net een nieuw boek uit zijn over Steve Irwin! Zijn vrouw Terri heeft dat geschreven als ode aan haar overleden man.
Ik heb altijd veel bewondering gehad voor Steve, en zat altijd ademloos naar zijn afleveringen te kijken! Op het moment van zijn overlijden zaten wij in Florida, op onze huwelijksreis!
We hoorde het nieuws op de TV en konden het niet geloven. Met zijn overlijden is een bijzondere man, met een heel groot hart voor de natuur en dieren, van ons heengegaan! We hadden nog een hoop van hem kunnen leren met z'n allen!!!!
Wij missen daarom zijn mooie avonturen en manier van "presenteren" nog steeds!
Ik denk dan ook dat ik dit boek " Mijn leven met Steve Irwin, de crocodile hunter" nog vaak zal lezen.